Princeton Üniversitesi, Kayıt İşleri Başkanı'na...
Yaşamımı en çok etkileyen kişi... -Rahibe Teresa'dır.
SAT sınavında 1600 puan alınca edindiğim küstahlığı aşmama yardımcı oldu.
Beni en çok etkileyen kişi bana bildiğim en önemli kelimeyi öğretti.
Bu kelime Aloha'dır.
Princeton Üniversitesi, Kayıt İşleri Başkanı'na...
Adım Christina Moreno.
Hayatta beni en çok etkileyen kişi hiç rakipsiz, annemdir.
Sanırım 12 yıl önce Meksika'da, babam bizi terkettiğinden beri...
yaşadığım olaylar beni bu yazıyı yazmaya yönlendirdi.
Annem beni korumayı öyle çok istiyordu ki...
ağladığını görmeme asla izin vermezdi.
İş bunun üstesinden mümkün olduğunca çabuk ve kendi başına gelebilmekti.
Ben de onu korumayı öyle çok istiyordum ki...
onu duyabildiğimi ona asla belli etmezdim.
Annem Latin yaşam biçimini tanımam için olabildiğince uzun süre...
Meksika'da kalmamızı sağladı.
Sonunda değişim için elimize son bir fırsat geçtiğini kavradı.
Amerika'ya gidecektik.
Tek bir gözyaşı... Sadece bir damla...
bu yüzden iyi bir damla olsun, dedi.
O benim Meksikam olacaktı.
Bu başvuru yazısı kayıt dışı olduğundan...
size şunu söyleyebilirim ki, Amerika Birleşik Devletleri'ne yolculuğumuz...
ekonomi sınıfındaydı.
Beni düzgün bir biçimde yetiştirebilmek için...
annem mümkün olduğunca kendi kültürünün güvenliğine ihtiyaç duyuyordu.
Bu yüzden sadece yüzde 34'ü...
İspanyol kökenli olan Teksas'tan ayrıldık.
Ve yüzde 48'i İspanyol kökenli olan...
Los Angeles'a gittik.
Yabancı bir ortamda birkaç dakika geçirdikten sonra...
köşeyi döndük ve kendimizi yeniden evimizde bulduk.
Annemin en sevdiği kuzeni Monica bize kalacak bir yer verdi.
Sonraki altı yıl boyunca ikimiz de yeni topluluğumuzun dışına çıkmadık.
Annem haftada toplam 450 dolar kazandığı iki işte birden çalıştı.
Her ikimiz de işlerin yürümesi için elimizden geleni yapıyorduk.
Güvende ve mutluyduk.
Keşke 6 yaşında kalabilseydim.
Ama serpiliyordum ve ilk dansım esnasında...
bir oğlanın elinin sırtımdan kalçama varacağı süre içerisinde...
gözünü üstümde tutmak için gece işine girmesi gerektiği aşikar olmuştu.
Aradan birkaç gün geçmeden bir iş görüşmesine gitmişti.
Tek bir işten 450 dolar kazanması gerekecekti.
Ve bu Amerika'da geçirdiği onca zamandan sonra ilk kez...
yabancı bir dünyaya girmesi anlamına geliyordu.
Merhaba, Bayan Clasky ile bir iş görüşmesi yapmaya gelmiştik.
Harika, tam zamanında geldiniz.
İçeri girin, ön kapı açık biz de arka taraftayız, oldu mu?
Ve bana Deborah deyin. -Tamam.
Yanında birinin olması işe yaramıştı.
Artık korku duymuyordu.
Artık İngiliz kökenliler için çalışmak onun için bir sorun değildi.
Bu sıradan bir iş olacaktı.
Beyaz Amerika onu bekliyordu.
Kültür uçurumunun öte yanına geçti.
Ne oldu? İyi misiniz? Endişelenme. Kızmadım.
İnsanlar cama çarpıp durmasın diye üstüne takacak bir şeyler aradım.
Ve ellerindeki korkunç tasarımları almak yerine özel sipariş verdim.
Ama kendim bir şey tasarlayacağım, zaten baştan yapmam gereken şey buydu.
Ama burnun kanarken bunların ne önemi var ki? Kapa çeneni Deborah!
Sonunda doğru bir şey söyledin, anne.
Buz torbası yok, donmuş herhangi bir şey getireceğim.
Bastır, bunu bastır. Şunu al!
Sana para vermem tuhaf mı? Kendimi cidden kötü hissettim.
Sorun değil.
Kes şunu!
Ortalığın durumu için üzgünüm. Bu akşam okul için bağış gecesi düzenliyorum.
Her şey birbirine girdi. Gelin, böyle oturun.
Harika! Onu at gitsin!
O benim kuzenim, bir süredir burada yaşıyor.
İngilizceyi biraz anlıyor ama pek konuşamıyor.
Her neyse, benim idarecisi olduğum binada yaşıyor.
Kiminle görüşme yapıyorum, acaba? -Onunla.
Çok güzelsin.
İltifat etmek istemedi, bu daha çok bir suçlamaydı.
Anne! -Devam edin.
Affedersiniz, bu kızım Bernie ve... -Merhaba!
Ve annem, Evelyn Wright? -Evelyn.
Gölgeye gelmek ister misiniz, iyi misiniz? -Hayır, hayır, gerek yok.
Güneş kremi ister misiniz? 70 faktörlük var.
Hayır, teşekkürler, güneşi seviyor. -Aynı hırkadan bende de var. Bu iyi.
Limonata? Limonata alır mısınız?
Öyleyse sadece konuşalım.
İki çocuğum var ve kocam da aşçı. Çok ünlü bir şef.
Sanki bu beni bir şey yaparmış gibi. Her neyse...
Geceleri çalışıyor. -Siz de çalışıyor musunuz?
Evet. Hayır. Şu anda çalışmıyorum. Neden? Çalışmadığımı nereden biliyorsunuz?
Sorun değil, bu konuda konuşabilirim. Dört ay öncesine dek bir tasarım şirketindeydim.
Sonra eleman sayısını azalttılar ben de artık tam zamanlı annelik yapıyorum. GOLP!
Çifte GOLP!
Her neyse! İki çocuğum var, George 9 yaşında, Bernie'yi biliyorsunuz.
Ve evimin beni yansıtmasını istiyorum. Ben çok rahat birisiyim.
Ama aynı zamanda çok detaycı biriyim.
Ama burada sadece ilk isimler kullanılır ve yakınlık önemlidir, bunu ona söyleyin.
Flor Moreno. -Flur!
Hayır Flor. -Floar. -Hayır, Flor.
Çiçek demek değil mi? -Evet, çiçek demek.
Floor. Ünlü uzun, değil mi? -Flor.
Kulağımla ilgili bir problem mi var?
Ne dedi? -Dilinizi kıvırıp bırakırsanız olacağını söyledi.
Bunun Amerikalılar için çok zor olduğunu ve denemenizin harika olduğunu...
çünkü çoğu insanın bununla uğraşmayacağını söyledi.
Onunla iyi anlaştık.
Mükemmel!
Biraz zor öğreniyorum ama inatçıyım öyle değil mi?
Benim için yaptığın şey tam da çocukların ihtiyacı olan şey.
Sabır ve destek...
Pekala, para. -Hoşçakalın.
Tekrar görüşmek üzere. -Seni seviyorum.
İş haftada 6 gün. 7,8 ya da 12 saat olabilir.
Evin çekilip çevrilmesi, çocukları okula bırakmak falan...
Haftalık ne istiyorsun?
Siz ne diyorsunuz? -Hayır, bu çok önemli bir soru.
Çünkü eğer çok az istersen kendine değer vermiyorsun demektir.
Çok fazla istersen benden faydalanmaya çalışıyorsun demek olur. Yani?
1000 dolar.
Şaka yapıyor.
650 dolar.
Ailemize hoş geldin.
Gel! Sana etrafı göstermek istiyorum.
Annemin para için sürekli endişelenmiş olduğunun farkında değildim.
Ta ki onu ilk kez para sıkıntısı çekmeden görene dek.
İki kişilik bir masa lütfen.
Kutlama yapıyoruz. -Pekala, bu taraftan.
Burası iyi mi?
Olur. -Gracias. -Bir şey değil.
Afiyet olsun! -Gracias!
Bir şey değil.
Burası çok pahalıymış!
Affedersiniz!
Şuradaaki beyler size bir içki ısmarlamak istiyorlar.
Hayır, teşekkürler.
Hayır, durun biraz!
Anlayamıyorum.
Bu çok utanç verici.
Annem onlara, kim olduğunuzu sanıyorsunuz, demenizi istedi.
Kızımla olduğumu görmüyor musunuz?
Güzel.
Kim olduğunuzu sanıyorsunuz, dedi. O kızıyla birlikte, küçük kızıyla.
Günaydın, Flor. Yukarıda görüşürüz.
Hey! -Hola!
Denemek ister misin?
Pekala! Kalkmayı ciddi bir biçimde düşün. Henüz kalkman gerekmez.
Ama ciddi bir biçimde düşünüyor musun? -Evet.
Aman tanrım! Bunlar harika! -Demek güzel olmuşlar.
Tanrım! -Beğenmene sevindim.
Dur biraz! Bunları yemesen iyi olur.
Hayır!
Hayır! Flor! Asla! Asla Chum'la oynama!
Asla!
Kızgın değilim! Kızmadım. Ben seni düşünüyorum.
Ben iyilik yapmaya çalışıyordum.
Topu köpekten alma!
Ona top atma. Sakın!
Bu köpekle asla top oynama, olur mu, asla.
Al! Biraz kahve yapabilir misin? Olur mu?
Tamam! İşte!
Hayır! -Evet, kalkma vakti geldi.
Hey Baba! Olanlar yüzünden bana annem kadar kızgın mısın?
Hayır, Georgie, değilim. -Bana kızgın mısın?
Hayır. -Güzel. -Umarım.
Çocuklar söz konusu olduğunda, John, aynı tavri takınmalıyız.
Birlikte hareket etmeliyiz. Tutarlı ebevyenler olmalıyız.
Ebeveynlik üstüne kaç kitap okuduğumu biliyor musun?
Deb! Deb! Liseden beri birbirimizi çok iyi anlar ve bunu kullanırız.
Georgie'ye kelimesi kelimesine ne dedin? Tam olarak?
Hayır, kızgın değilim.
İyi adam, kötü adam!
Yapma!
Ne yapıyorsun? Her şey yolunda.
John! -Evet?
Sence göğsümü okşamak gerçekten bu meseleyi çözer mi?
Daha önce işe yaramıştı.
Bu beni delirtiyor. -Yanlış meme!
Tanrım! -Yapma! Yapma!
Ne demek istediğini anlıyorum. -Tanrım! Asla tartışma!
Bu senin için çok önemli. Yani bizim için.
Sadece Georgie'ye dayanamıyorum. Bu yüzden ona öyle dedim.
Bu bir tartışma değil, tatlım. -Göremiyor musun? Evet, öyle.
Kavga ediyoruz, John. Sonunda büyük bir kavga ediyoruz.
Bu yüzden böyle sakin olmayı bırakır mısın?
Cennetteki ulu tanrım! Kurtar beni!
Merhaba!
Deb'in birini tuttuğunu bilmiyordum.
Burada mı çalışıyorsun? Çocuklar ve ev için bize yardım mı edeceksin?
Bu oldukça...
Flor, bunlar Georgie ve John. -John, bu Flor.
Flor! -Evet, mükemmel.
Harika! Georgie'yi okula götüreceğim. -Hayır, hayır!
Ben götüreceğim. Flor'a yolu göstereceğim.
Flor benimle gelir misin, lütfen?
Evet, tamam.
Sadece... Evet. Gel, gel.
Teşekkürler.
Çok kızgın. -Bir şey olmaz. Deb!
Ne var? -Beni seviyorsun.
Durduğun yere dikkat et, evlat. -Hayır, ben dikkat etmedim.
Üzgünüm, ben... -Sorun değil, sen yeni yamak, Alex'sin, değil mi?
Pekala, hoş geldin.
İlk günü. -John, sana söyleyeceğim çok önemli bir şey var.
Kahretsin! -Ne var? Ne oldu?
Victor, telefonla arayanlardan birinin yemek eleştirmeni olduğunu anlamış.
Nereden? -Times'dan.
eminim onu buraya sadece bizim için göndermişlerdir.
Dinle! Eğer heyecanlandıysan bir yürüyüşe çık.
Yürümeye ihtiyacım yok. -Seninle yürürüm, nefes egzersizleri biliyorum.
Sizce yemek yapmakla ilgili bir endişem mi var?
Konu bu değil. Sorun bu değil.
New York'ta dört yıldızlı bir restoranda çalışmıştım.
İnsanlar götlük yapmak için sıraya girer gibiydi.
Aksanları değişiverirdi...
Oranın ruhu kalmamıştı, anladınız mı?
Hayır. -Bütün söylediklerine katılıyorum.
Duyguların için sana hayranım, onları kendiminmiş gibi benimsemek istiyorum.
Ne isteyeceğimi bilemiyorum.
Tek yıldız alma fikri midemi bulandırıyor.
Dört yıldızla gidecek bir yerin kalmıyor, ''Tanrım! Yıldızlarımdan birini geri aldılar!''
İlk yemeğin servis vakti. -Ne istemelisin, biliyor musun?
3 ve bir çeyrek yıldız. Evet.
Bu mükemmel olurdu.
İyi olduğun ama hayal kırıklığı yaratamayacağın anlamına gelirdi bu.
Mükemmelliği zaten kaçırmış olurdun.
Yine de yeterince saygı görürdün, iyi elemanlar seninle çalışmak isterdi.
İşler iyi giderdi, fazla uçmazdı. Tam olman gereken yerde olurdun.
Kendi işine bakardın.
Bu harika bir hayat olurdu.
Büyük olan!
Neyse! Ben vitamin bölümündeydim...
ve şu küçük hip hopçu kız...
Ne hoş sürpriz! Teşekkürler.
Ve şu küçük hip hopçu kız, adı neydi, grammy almıştı...
ünlü birisi, siz çocuklar bilirsiniz....
Kahretsin!
Dil engeline şükürler olsun, benden sıkılmana engel oluyor.
Siz Evelyn Wright değil misiniz, dedi?
Tanrım! -Her şeyden önce, beni eski kapaklardan hatırladı.
Ve sonra da...
Lütfen! Adı neydi? -Yapma!
Hikayeyi çok daha güzel kılacaktı. -Hala güzel bir hikaye ama.
Dedi ki...
Ne zaman işlerin, kullandığım dili bağışla...
yani onunkini, boka sardığını düşünsem...
sizin plaklarınından birini dinliyorum.
Tanrım! Bu çok güzel.
Sen hayatının utanç verici olduğunu düşünüyorsun...
ama biri ondan cesaret alabiliyor.
Anlıyor musun? -Sanırım, evet.
Anne! Daha öğlen bile olmadı.
Bu işe yarayacak -Hiçbir şey bilmiyorum.
Zihnini serbest bırak.
Pek çok kişinin büyük bunalıma yol açtığını düşündüğü başkan...
Bilmiyorum. -Bir elektrik süpürgesi söyle.
Ne?
Tamam, anladım. -Hoover.
Sana anladım dedim, bana güvenmiyor musun?
Artık hiçbir şey bilmiyorum. -Peki Hoover'dan sonra kim gelmişti?
Kafam bomboş. Kendimden utanıyorum. Hepsi benim hatam.
Bütün vaktimi matematiğe harcıyorum sanki bir işe yarayacakmış gibi.
Dur biraz. Bu adam bir ''roose'' değil.
''Roose'' ne demek ki? -Sahtekar demek.
Roose... -Roosevelt! Bildim!
Bu kelimeyi daha önce duymamıştım ama artık asla unutmam.
Sürpriz! Yeni giysiler geldi. -Ne?
Haketmek için ne yaptım ki? -Fabrika satışı vardı.
Çıldırdım. O kadar çok şey aldım ki.
Harika! Kimin morale ihtiyacı vardı?
Çok ucuzdular. Ben olsam fazla abartmazdım.
34 beden mi?
Ne oldu?
34. -Ne oluyor? Ne oluyor?
34, 34... -Bernie! Dinle beni!
Bernie! Bunu başaracaksın ve çok güzel gözükeceksin.
Tatlım, ben... O kilolardan kurtulacaksın.
Biliyor musun anne?
Buraya daha erken gelmediğine sevindim çünkü o zaman...
sana şunu söyleyemezdim...
bana verdiğin bu armağan...
bir sahtekarlıktan ibaret.
Tatlım, ben... -Lütfen yapma, beni yalnız bırakın.
Hey! Bernie! -Ben... Yalnız kalmaya ihtiyacım var, tamam mı?
Üzgünüm. Sorun yok!
Eğer ona yardım etmek istiyorsak buna katlanmamız gerek, John.
Ben buradayım, seni bekleyeceğim, oldu mu?
Doktoru bunu kendi kızında denemiş ve o şimdi 34 beden giyiyor.
Baba beklemene gerek yok, sadece bir dakikaya ihtiyacım var.
Evet. -Aynı tavrı takınmaktan bahsediyorum John, tutarlı olmalıyız.
En önemli şey bu, bunun neden bu kadar zor olduğunu anlayamıyorum.
Biraz yalnız kalmam gerekiyor.
John, iki bedenin arasında, bu konuyu düşündüm.
Yoksa forma girmesi için onu motive mi edeyim?
Flor!
Ben gitmek...
Pekala, tamam. -Seni durağa bırakayım.
Kapını bile açmadım.
Hayır, demek istediğim...
Annem erkek patronunu anlamamıştı.
Bernice'e yapılanlar karşısında en az kendisi kadar kızgın görünüyordu...
ama bu konuda hiçbir şey yapmamıştı.
Evin hanımı için bulacak bahanem kalmadı.
Yarın Bernice'in finalleri var, buna hiç ihtiyacı yoktu.
Ve hediyeleri aldığı zaman yüzündeki o ifade...
bir an için annesiyle arasındaki bütün sorunların çözüldüğünü sandı.
İyi bir adama benziyordu...
ama Latin maçoluğunu yakından bilen biri için...
duygusal açıdan Meksikalı bir kadına benziyordu.
Ne yapması gerektiğini bilemiyordu. Kaçmak dışında...
Gracias! -Dur! Dur!
Ne yapıyorsun, araba hala hareket halinde.
Seni otobüs durağına kadar götüreceğim.
Seni oraya kadar götürmeme izin vermelisin.
Seni götüreyim.
İşte geldik.
Ne tuhaf yolculuktu değil mi?
Affedersin.
Evet, evet, gidebilirsin. Evet.
Annemin basit bir ricası beni şaşırtmıştı.
Kuralları esniyordu. Clasky'lerden uzak durma savaşını kaybediyordu.
Üstüne giy!
Üstüne...
Dene gitsin!
Princeton'a girdiğimde, özellikle incelemek istediğim bir kültürel farklılık var.
Bana kalırsa Amerikalı kadınların kilolara olan yaklaşımı...
İspanyol kökenlilerle aynı.
Dolgunluğun sağladığı rahatlığı arzuluyorlar.
Ve bu arzu tarz adına bastırıldığında...
ve mahrumiyet hakim olduğunda...
diyet ve egzersiz yapan Amerikalı kadınlar...
yuvarlak hatlı herhangi bir şeyle ilişkilendirilmekten korkar hale geliyorlar.
İsteklilik gibi, şehvetlilik gibi...
seks gibi... -Soldan geçeceğim.
Yemek gibi... Annelik gibi...
Hayattaki tüm güzel şeylerden.
Zevk bizi yanıltır.
Dene gitsin!
İngilizce konuşmayı ne zaman öğrendin?
Dene gitsin!
Bernice! Dene gitsin.
Çok küçük. Bense çok iriyim.
Dene gitsin! Dene! -Tamam, tamam.
Sana göstereyim.
Teşekkürler.
Güne başlamak için harika bir yol. Dünyanın en zayıf Meksikalısı...
ilk cümlesini öğreniyor ve bu cümleyi...
kendimi zorla bir giysiye sokmamı izlemek için kullanıyor.
Oldu. -Tamam.
Hayır! Hayır!
Teşekkürler.
''Daha dün annemiz''e ne oldu ya da ''mini mini bir kuş donmuştu''ya...
Biliyorum ama kabus gördüğünde ona eski şarkılarımdan birini öğretiyorum.
Ve bu sayede, kabuslarının bir sebebi olabiliyor.
Ama bunları hiç kimseye söylemek zorunda değilim.
Evet, bu konuda haklısın.
Bu şarkın kaç sattı, anneanne? -Bunları öğrenmeyi seviyor.
Çok ünlüydü.
İşte gidiyorum.
76 bin. Bu bir caz albümü için harikaydı.
Siktir!
Baba! Baba! -Tanrı aşkına neden bağırıyorsun?
Beni böyle delirten asıl senin nedene bağırmadığın?
Üzerinde çalışıyorum ama önce gırtlağımı eğitmem gerekiyor.
John Clasky... -Hayır, hayır, dur.
Evet, evet, evet...
25 yaşında New York restoranlarında iz bırakan John Clasky...
genç ve deneyimli bir şef olarak yeniden ortaya çıktı.
Kombinasyonlarında yenilikler deneyen... -Baba! -Bir saniye lütfen.
Aperitiflerinden başlayarak her aşamada iddialı bir tavrı var.
Baba! Bu muhteşem.
Bu mükemmel, küçük, tutkulu restoranda yemek yemek...
insana tutuculuğu bir yana bırakma ilhamı veriyor.
Özetle...
John Clasky ABD'nin en iyi şefidir.
Ne kadar da güzel okudun. -Mükemmeldi baba.
John, dört yıldız, tanrım! Gözüme farklı gözükmeye başladın.
Acaba annem ne yapacak?
Okudum! Okudum!
Pekala! Pekala!
Bu da nereden çıktı? -Bilmiyorum. Bilmiyorum.
Senin için ve çalışmaların için çok mutluyum.
Endişelenme, seni beklerim.
Çok başarılıyız! Tam isabet!
Bayanlar, baylar, iki çocuk annesi, şuna bakın!
Harika gözüküyorsun. Fazla güzlesin, bu çok saçma.
Teşekkürler. -Seni seviyorum.
Pekala, tamam...
Bana ihtiyacın yok, değil mi?
Gel bakalım! İşte havaya girdi.
Evet, evet! Doğru!
Hayır, hayır, hayır!
Hayır, üzülme! Çok eğlenceliydi, yemin ederim.
Deb! Neşelen! Deb! Neşelen!
Kendimle ne yapacağım ben?
Hayır, hayır, hayır. Henüz değil.
Harika seksti!
Merhaba! -Merhaba!
Hakkınızdaki iyi eleştiriyi okudum.
Bana eleştiriyi okudular.
Çok güzeldi. -Şimdiye dek...
Affedersin! Sen nasılsın?
İyiyim.
Mutluluklar!
Evet, evet. Kesinlikle!
Bunu hakediyordunuz. -Harikaydınız, harika.
Tebrik ederim, çok sıkı çalıştınız.
Pietro, mesele nedir? -Kendi yerimi açmam için harika bir teklif aldım.
Yazı gazetede çıktığından beri herkes bana destek olmak istiyor.
Seni kaybedip boş zamanlarımı kendime saklamam mümkün değil.
Eğer seni elimde tutmazsam...
hayatımı sürdüremem.
Sanırım sana inanılmaz bir pazarlık gücü vermiş oldum.
Demek restoranın yüzde 20'sini başkasına verdin...
hem de bunu benimle konuşmadan. -Bunu yapmasaydım onu kaybederdim.
O zaman ailemle geçirmek için yeterince vaktim kalmazdı.
Ben yokum. -Tabi ki varsın.
Endişeliydim. Bu yaz için bir yer kiralama fikrini seninle konuşacak...
uygun vakti bekliyordum. -Sanırım onu buldun.
Anne emlakçı buradaa, geliyor musun? -Hayır. -Tamam, sonra görüşürüz.
Merhaba! -Merhabalar!
Adım Mike. -Deborah, memnun oldum.
Pazara yeni giren harika bir kiralık var, yani en tepeden başlıyoruz.
Tamam. -Tamam.
Hiç şu kızlardan olamadım... Hani saçları...
üstü açık bir arabada mükemmel bir biçimde uçuşanlar vardır ya...
Koltuğunu öne al.
Biraz daha. Güzel.
Bela biri olmalısın!
Anne! Şuraya bak!
Harika değil mi?
Çok güzel! Muhteşem! Mükemmel!
İspanyolca'da aynı anlama gelen kelime hangisi? -Fabuloso!
Teşekkürler!
Burası senin odan olacak, tamam mı?
Endişelenme, buraya da bir sürü güzel şey yerleştireceğim.
Ona yatılı kalabilecek mi diye sormuş muydun?
Yaşadığı yerden buraya otobüs yok, burada kalması gerek.
Berbat bir durum. Şehir merkezi, Carbon Beach...
Ne yapmalı? ne yapmalı? Hadi bu harika olacak.
Sana olanları açıklayacak birisini bulacağım, gel hadi.
Dikkatli ol! -İspanyolca, İngilizce öğrenmelisin demeyi öğrenmeliyim.
Affedersiniz!
Affedersiniz, İngilizce konuşuyor musunuz? -Evet.
Güzel. Bana yardım edip söylediklerimi ona tercüme eder misiniz?
Elbette! -Tamam.
Elbette! Hem de sonsuza dek!
Yazlık bir ev kiraladım. Otobüs tarifesi yüzünden evde kalması gerekiyor.
Olmaz, kusura bakmayın. -Ne? Neden? Neden?
Kızı yüzünden kalamazmış.
Bir kızın mı var?
Asla bahsetmediğin bir kızın mı var?
Bunu bilmem biraz tuhaf değil mi?
Bunları çevirmene gerek yok.
Burada yaşayamazmış. Kızı yüzünden... -Bunu anladım.
Kızın da yazı burada geçirebilir, hadi ona bunu söyle.
Deborah, bize kızından bahsetmediğine göre mahremiyet isteği büyük olmalı.
Kendi evinde kalması için bir yol bulabiliriz.
Ben geceleri onu eve bırakabilirim.
Dünyanın senin yollara düşmene ihtiyacı yok, tamam mı?
Ne yapacağız?
Üzgünüm, dostum ama buna ihtiyacım var.
Sadece yaz için.
Seni kaybetmek istemiyorum ama...
Burada sizinle kalacağını söyledi.
Hey Christina! Malibu! Malibu!
İnsan doğal güzelliklerin özel mülk olarak kullanıldığını ilk kez gördüğünde...
okyanusların insanların arka bahçesi olduğunu...
kafası allak bullak oluyor. -Aman tanrım!
Tanrı'nın zenginler için oyuncakçı dükkanı açtığını bilmiyordum.
Sokaklar ne kadar da temiz. Burası çok güzel.
Üç ay mı? Üç ay! Burada üç ay kalacağız.
Üç ay! Bu plajda tam üç ay kalacağız.
İnanılmaz!
Yüzmeye gitmek ister misin?
Flor! Şu çocuğa bakın!
Tanrım! Taşıyıcı annelikten bir servet kazanabilirsin.
Nasılsın? Ben John. -Merhaba.
Hadi gel, herkesle tanış.
Bernie! Ben Deborah ve bu da kızım Bernice.
Merhaba! -Merhaba!
Bu Georgie.
Ve annem Evelyn Wright.
Tanıştığımıza çok sevindim. -Karşılaştırma yapmayalım, lütfen.
Karşılaştırma yok! -Buna nasıl karşılık vereceğiz bakalım.
Annem gidip eşyalarımızı yerleştirsek iyi olacağını söylüyor.
Elbette, gidip yerleşin.
Çok teşekkürler, burada olduğum için çok mutluyum.
Pekala! Balık servisi için böyle deniz camlarından yapılma bir tepsi gerekiyor.
Okyanus kumlarının yıllar içerisinde oluşturduğu cam parçacıkları bunlar.
İşte size bir anlaşma, gidip bunlardan bulun...
ben de size bulduğunuz her parça için 50 cent vereyim.
Şuradakinden daha büyük her parça için 1 dolar.
Ve kahverengi, yeşil ya da şeffaf olmayan her parça için de 5 dolar.
Bunu yapmak zorunda mıyız? -Ne? -Gel haydi! -Gidin!
Yapın şu işi, eğlenin. -Hadi gel Chum Chum.
Bul şunları evlat.
Ben de mi? -Tabi, elbette.
Teşekkürler!
Christina! Hey! Buraya bak! Buraya!
Sevgili Flor, kızını biraz çalmaya karar verdim, sevgiler Deborah.
Christina!
Sorun ne?
Buna çok kızmış.
Flor! Flor!
Üzgünüm, çok üzgünüm.
Az sonra dönerler.
Hayır, hayır, bunu yapmana gerek yok.
Ver şunu bana.
Al!
Teşekkürler.
Deb bir hata yapmış.
Ne hissettiğini anlıyorum. Söylediklerimi anlıyor musun?
Biraz olsun... -Hayır.
Güzel. -Neydi o kelime sympathico mu?
Una momento! Hayır, bu İtalyancaydı.
Bu olanlar için gerçekten üzgünüm.
Bunu bilmeni istedim. Gerçekten çok üzügünüm.
Gerçekten.
Şey demek istemedim, yani... Kastettiğim...
Sadece sıradan bir özürdü.
Ben işe gideceğim.
Çok teşekkür ederim, çok, çok teşekkürler beni oraya götürdüğünüz için.
Bana teşekkür etmeyi bırak. Seninle olmaktan gerçekten hoşlandım.
Tıpkı şey gibi... Ne diyeceğimi bilemiyorum.
Öyle çok şey vardı ki... Ve siz...
Siz hepsi hakkında ne çok şey biliyorsunuz.
Ama insanlara fiyatları indirtme biçiminiz...
Bana kalırsa siz...
Boş verin. -Haydi devam et.
Buna dayanabilirim. -Bana kalırsa siz...
tanıdığım en inanılmaz beyaz kadınsınız.
Bunu duymak öyle güzel ki.
Tuhaf ama bu söylediklerin benim için çok değerli Christina.
Tanrım! Çok teşekkürler! Çok eğlendim.
Bu hayatımın en güzel günü. -Ne oldu?
Kötü bir şey mi oldu?
Christina annene onların yıkanınca çıktığını söyle, büyütecek bir şey yok.
Şimdi olmaz.
Ne oldu ki yani? -Birinin çocuğunu alıp...
yerine bir not bırakamazsın. -Sakın oraya girme.
yoksa ben de o konuya girerim ve bunun ne olduğunu iyi bilirsin.
Flor'un bunu ne kadar büyük bir mesele haline getirdiğine inanabiliyor musunuz?
Eğer başa çıkması o kadar zor biri olursam lütfen vurun beni.
''Bayan Clasky, benim iznim olmadan kızımı alıp götüremezsiniz.''
Nedir bu? -Sizin için.
Kimden?
Dinle, şu anda kendinde değilsin, bunu öfkeyle yazdın.
Mektubu alın. -Ben olsam, biraz durur musun?
Bu konunun üstüne uyu, hala almamı istersen o zaman alırım.
Yeniden sakin ve mantıklı olduğunda vermek istemeyeceksin, uyu üstüne.
Mektubu al, Deborah! -Üstüne uyu!
Bir kızı olduğunu bilmemizi bile istemedi...
Ve daha ilk günden ona sormadan kızını alıp götürüyorsun.
Bence bu biraz... -Ne? Düşüncesizce mi?
Seçkinci mi? Narsistik mi? Sorumsuzca mı? Sapkınlık mı? Dangalakça mı? Ne?
Aptalca.
Bu kahrolası evde, bu kahrolası hayatta ne zaman biri benim hislerimi önemseyecek?
Tek istediğim harika bir çocuğa kendisini iyi hissettirmekti.
Kıyamet kopartmaya gerek yok. Ben meseleyi kapattım.
Ve Flor'a da meseleyi kapatacak vakti verdim ki öyle yaptığına eminim.
Konu kapandı bu yüzden yanımda ol biraz dostum.
Uyudum.
İflas ettim!
Hayır, endişelenmeyin, bana para ödemek zorunda değilsiniz.
Lütfen, endişelenmeyin. -Sadece şaka yapıyordum.
Hesapladığın zaman bana haber ver. -Hesapladım.
Hem de pek çok kez. Uyku uyumadım.
Bunları hesapladım. -Pekala, sana borcum ne?
Söyle bakalım.
640 dolar.
Gerçekten mi? -Evet.
Gerçekten çok üzgünüm. -Hayır.
Hayır. Bilemiyorum. Pekala bunu yarın konuşmaya ne dersin?
Tamam mı? -Bana dediniz ki...
Beş dolar vereceğinizi söylediniz, yeşil ya da...
Tamam. Söz verdim, şimdi her şeyi hatırlıyorum, bırak da bunu sindireyim.
''Tatlım, biraz geç kalacağım. Beni merak etme. Deb.''